تبدیل سطر به ستون و بلعکس در نرم‏افزار اکسل

 

فرض کنید در محیط نرم‏افزار Microsoft Excel با استفاده از سلول‏های موجود یک ستون تشکیل داده‏اید. حال اگر قصد بخواهید این ستون را مستقیماً تبدیل به یک سطر کنید چه می‏کنید؟ یا فرض کنید قصد دارید محتویات یک سطر را به یک ستون تبدیل کنید. در این ترفند قصد داریم نحوه انجام این کار را که بسیار ساده انجام می‏شود را برای شما بازگو نماییم. این ترفند بر روی کلیه نسخه‏های Excel امکان‏پذیر است.

برای این کار:
ابتدا Microsoft Excel را اجرا نمایید.
سپس سلول‏های مربوط به ستون یا سطر را با استفاده از ماوس به حالت انتخاب دربیاورید.
بر روی یکی از سلول‏های انتخاب شده راست کلیک کنید و Copy را انتخاب نمایید (می‏توانید از کلیدهای ترکیبی Ctrl+C نیز استفاده کنید).
اکنون بر روی یک سلول خالی راست کلیک کنید و گزینه Paste Special را انتخاب نمایید.
در پنجره باز شده، تیک گزینه Transpose را بزنید و بر روی دکمه OK کلیک کنید.
خواهید دید که در محلی که سلول خالی را انتخاب کرده بودید سلول‏ها از سطر به ستون (یا بلعکس) تغییر حالت داده‏اند.
در صورت لزوم می‏توانید ستون یا سطر قبلی را پاک کنید، یا در مرحله اول به جای Copy گزینه Cut را انتخاب نمایید.

نحوه استفاده از ابزار Goal Seek در اکسل

 

فرض کنید در محیط نرم‏افزار Microsoft Excel پس از اعمال محاسبات بر روی اعداد، به نتیجه‌ای نهایی دست پیدا کردید. اما عدد نهایی آنچه که ما انتظار داریم نیست (یا به عبارت دیگر آنچه که ما دوست داریم باشد، نیست). حال برای رسیدن به عدد مورد نظر بایستی در میان انبوهی از اعداد و محاسبات، تغییر کوچکی دهیم. چنین کاری طبعاً آسان نیست.

به عنوان مثال فرض کنید ما در امتحانات پایان ترم، نمرات 17، 18، 19، 15، 18 و 17 را کسب کرده‏ایم و آخرین امتحان هنوز باقی مانده است. اکنون می‏خواهیم بدانیم در امتحان آخر باید چه نمره‏ای بگیریم تا معدل ما 18 شود؟ در این زمان است که ابزار Goal Seek در اکسل به داد ما می‏رسد و این کار را انجام می‏دهد.به طور کلی این ابزار جهت تنظیم یک مقدار به گونه‏ای که نتیجه انتخابی ما حاصل شود مورد استفاده قرار می‏گیرد.

بدین منظور:
ابتدا Microsoft Excel 2007 را اجرا نمایید.
حال فرض می‏کنیم قصد داریم همانند مثال بالا، بفهمیم چه نمره‏ای باید در امتحان کسب کنیم تا معدل‏مان 18 شود.
ابتدا اعداد (در اینجا نمرات) را در سلول‏های یک ستون وارد می‏کنیم (مثلاً 6 نمره‏ای که در بالا داریم را در سلول‏های A1 تا A6 وارد می‏کنیم).
سپس یک سلول خالی را انتخاب می‏کنیم (مثلاً B7) و فرمول (AVERAGE(A1:A7= را در این سلول وارد می‏کنیم (دقت کنید ما اطلاع داریم که سلول A7 در این مثال خالی است و آن را عمداً خالی نگه داشتیم و در معدل گیری نیز لحاظش کردیم. با مطالعه ادامه ترفند دلیل انجام این کار را خواهید فهمید).
اکنون در نوار بالای صفحه به تب Data بروید.
از قسمت Data Tools بر روی What-If Analysis کلیک کرده و سپس Goal Seek را انتخاب نمایید.
در قسمت Set cell بایستی سلولی که نتیجه نهایی در آن درج شده است را وارد نمایید (در اینجا B7).
همچنین در قسمت To value بایستی مقدار نتیجه مطلوب خود که در این مثال عدد 18 است را وارد نمایید.
در قسمت By changing cell نیز سلولی که برای قرار دادن آخرین عدد از ابتدا خالی نگه داشته بودیم را را وارد می‏کنیم (در این مثال سلول A7).
با فشردن دکمه OK محاسبه آغاز می‏شود و نتیجه نهایی در درون سلول خالی قرار می‏گیرد. به تبع آن معدل نیز تغییر میکند و به آنچه که مورد رضایت ما بوده است تبدیل می‏شود.
در این مثال نمره‏ای که باید در امتحان آخر بگیریم تا معدل ما 18 شود برابر با 22 درخواهد آمد! به این معنا که محال است با این نمرات معدل ما 18 شود!

نحوه افزودن امضا به ایمیل در Outlook 2010

 

همانطور که احتمالاً می‏دانید، امضا (Signature) امکانی است که در کلیه سرویس‏دهنده‏های ایمیل در نظر گرفته شده است. با استفاده از امضا، می‏توان همواره یک متن یا تصویر را به انتهای کلیه ایمیل‏های ارسالی خود اضافه کنید. این محتوا می‏تواند شامل نام شما یا یک پیغام تشکر‏آمیز باشد که در پایین کلیه ایمیل‏های ارسالی‏تان درج شود. در نرم افزار Microsoft Outlook که یکی از برنامه‏های بسته نرم‏افزاری آفیس جهت مدیریت ایمیل‏های دریافتی و ارسالی است نیز چنین امکانی در نظر گرفته شده است. در نسخه جدید این برنامه با نام Microsoft Outlook 2010 که همراه با آفیس 2010 عرضه شد، این امکان با کمی تغییرات نسبت به نسخه‏های قبلی برنامه وجود دارد. در این ترفند قصد داریم نحوه افزودن امضا به ایمیل‏های ارسالی در Outlook 2010 را برای شما بازگو نماییم.

بدین منظور:
ابتدا Microsoft Outlook 2010 را اجرا نمایید.
بر روی دکمه آفیس، در بالا سمت چپ محیط برنامه کلیک نمایید و سپس بر روی دکمه Options کلیک کنید.
در پنجره Outlook Options، از قسمت سمت چپ، بر روی Mail کلیک نمایید.
حال (ترفندستان) بر روی دکمه Signatures کلیک کنید تا پنجره Signatures and Stationary باز شود.
در این پنجره امکان ساخت و اضافه کردن امضا به ایمیل‏‏های ارسالی خود را خواهید داشت.
با فشردن دکمه OK امضای شما ذخیره خواهد شد و از این پس به هنگام ارسال ایمیل در محیط برنامه، می‏توانید آن را به انتهای ایمیل خود اضافه کنید.

مقایسه محتوای دو فایل Word با یکدیگر

 

فرض کنید دو فایل Word در اختیار دارید و می‏خواهید بدانید که محتوای این دو فایل چه تفاوت‏هایی با یکدیگر دارد. این موضوع زمانی کاربرد بیشتری دارد که قصد دارید تفاوت‏های نسخه اصلی و یک نسخه اصلاح شده یک متن را دریابید. به ویژه در کارهای گروهی این موضوع بیشتر نیاز می‏شود. جالب است بدانید در نسخه‏های 2007 و 2010 نرم‏افزار Word چنین قابلیتی وجود دارد. در این ترفند قصد داریم به نحوه مقایسه محتوای دو فایل Word با همدیگر توسط خود نرم افزار Word بپردازیم.

برای این کار:
ابتدا نرم‏افزار Word (نسخه 2007 یا 2010) را اجرا نمایید.
اکنون در نوار بالای صفحه به تب Review بروید.
حال در قسمت Compare، بر روی دکمه Compare کلیک کرده و مجدد Compare را انتخاب نمایید.
در پنجره باز شده، در قسمت Original document بایستی فایل Word اصلی و در قسمت Revised document نیز فایل اصلاح شده را انتخاب نمایید. برای این کار بایستی بر روی دکمه پوشه زرد رنگ هر قسمت کلیک کرده و فایل را انتخاب کنید.
با فشردن دکمه More نیز تنظیمات مقایسه نظیر آنچه که باید مقایسه شود و همچنین تنظیمات نمایش تغییرات را می‏توانید صورت دهید.
در پایان با فشردن دکمه OK مقایسه انجام می‏گیرد و نتیجه ظاهر می‏شود.
شما می‏توانید این فایل نتیجه تغییرات را نیز به طور مجزا ذخیره نمایید.

محاسبه سریع جمع سلول‏ها در اکسل

در صورتی که با نرم‏افزار Microsoft Office آشنایی دارید حتماً می‏دانید که جهت جمع زدن اعداد داخل دو یا چند سلول بایستی از فرمول SUM استفاده کرد. اما هر بار تایپ نمودن این فرمول جهت انجام عمل جمع ممکن است خسته کننده و وقت گیر باشد. در این ترفند قصد داریم نحوه محاسبه سریع جمع سلول‏ها در اکسل را به صورت سریع و با استفاده از از کلیدهای ترکیبی کیبورد برای شما بازگو نماییم.

 بدین منظور:
ابتدا سلولی که قصد دارید نتیجه عمل جمع در آن نمایش داده شود را انتخاب کنید.
حال ابتدا کلید Alt را گرفته و نگه دارید، سپس کلید = را فشار دهید.
اکنون سلول‏هایی که قصد دارید جمع زده شوند را انتخاب کنید و نهایتاً کلید Enter را فشار دهید.
خواهید دید که جمع اعداد، درون سلول مورد نظر درج خواهد شد.
 

کامپیوتر - ترفندهای آفیس - کاربرد کلیدهای میانبر در نرم افزار اکسل

1- جابه‌جا شدن بين كاربرگها  Ctrl + Page down,Page up

2_ ايجاد يك خط جديد در يك خانه  Alt + Enter
3_ انتخاب ستون جاري  Ctrl + Spacebar
4_ انتخاب سطر جاري  Shift + Spacebar
5_ ايجاد يك كاربرگ جديد  Shift + F11
 

نحوه قرار دادن کلیپ‏های فلش در اسلایدهای پاورپوینت

 

نرم افزار Microsoft PowerPoint را می‏توان بدون شک قوی‏ترین نرم افزار ساخت صفحات و اسلایدهای جذاب دانست. هم اکنون در همایش‏ها و کلاس‏های آموزشی، اسلایدهای ساخته شده توسط PowerPoint نقش مهمی را در جهت شفافیت بیشتر موضوع مورد بحث ایفا می‏کنند. اکثر اسلایدهای پاورپوینت تنها از متن و نهایتاً تصویر تشکیل شده‏اند. اما آیا تاکنون فکر کرده‏اید که می‏توان از کلیپ‏های فلش با فرمت SWF هم در درون اسلایدهای پاورپوینت بهره برد؟ قطعاً این کار باعث جذاب شدن صفحات شده و بر بینندگان تأثیر بیشتری می‏گذارد. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه قرار دادن کلیپ‏های فلش در اسلایدهای پاورپوینت بپردازیم.

نحوه این کار در دو نسخه 2003 و 2007 نرم افزار Microsoft PowerPoint توضیح داده می‏شود.
همچنین پیش از هر کاری اطمینان پیدا کنید نرم افزار Flash Player بر روی ویندوز نصب شده باشد تا فایل فلش قابلیت نمایش را داشته باشد.

ابتدا فایل پاورپوینت مورد نظر که قصد دارید فایل فلش را در درون آن جای دهید را باز کنید و به اسلاید مد نظر بروید.

در Microsoft PowerPoint 2003:
از منوی View و قسمت Toolbars بر روی Control Toolbox کلیک کنید.
یک نوار ابزار جدید ظاهر می‏شود.
بر روی دکمه با عنوان Control Toolbox که با آیکن چکش مشخص شده است کلیک نمایید.
منویی باز خواهد شد که بایستی در میان موارد موجود، Shockwave Flash Object را انتخاب کنید.

اما در Microsoft PowerPoint 2007:
ابتدا بر روی دکمه دایره شکل آفیس در بالا سمت چپ برنامه کلیک کنید.
در منوی ظاهر شده بر روی دکمه PowerPoint Options کلیک کنید.
در پنجره باز شده، در همان تب Popular تیک گزینه Show Developer Tab Ribbon را بزنید و OK کنید.
اکنون در درون برنامه، در نوار بالای صفحه یا به اصطلاح Ribbon به تب Developer بروید.
سپس بر روی دکمه با عنوان More Controls که با آیکن چکش مشخص شده است کلیک نمایید.
منویی باز خواهد شد که بایستی در میان موارد موجود، Shockwave Flash Object را انتخاب نموده و OK کنید.

ادامه کار در هر دو نسخه برنامه به یک صورت است:
با استفاده از ماوس، در درون اسلاید یک مستطیل یا مربع رسم نمایید که محل قرار گرفتن فایل فلش را مشخص می‏کند.
بر روی مستطیل یا مربع پدید آمده راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید.
خواهید دید که یک نوار ابزار عمودی ظاهر خواهد شد.
در درون آن، قسمتی با عنوان Movie وجود دارد. شما بایستی آدرس فایل فلش مورد نظر خود (که بر روی هارد ذخیره شده است) را در ستون روبروی Movie درج نمایید. به عنوان مثال اگر فایل با نام Tarfandestan.swf در مسیر C:IranTehran ذخیره شده است، بایستی نحوه آدرس دهی به شکل C:IranTehranTarfandestan.swf باشد. همچنین اگر فایل فلش بر روی یک فضای اینترنتی ذخیره شده است می‏توانید آدرس آن را نیز بدهید.
پس از این کار می‏توانید تنظیمات دیگر مربوط به فایل فلش را ویرایش نمایید؛ با تغییر Playing می‏توان نحوه اجرای اتوماتیک یا دستی فایل فلش در درون اسلاید را تعیین نمود. با تغییر Loop می‏توان تکرار یا عدم تکرار فایل فلش پس از اتمام را تنظیم کرد و سایر موارد به همین ترتیب.
پس از ذخیره فایل، به این نکته مهم دقت کنید که فایل فلش به طور مستقیم از هارددیسک فراخوانی می‏شود و در خود فایل پاورپوینت ذخیره نخواهد شد. در نتیجه اگر قصد دارید آن را به یک کامپیوتر دیگر منتقل کنید حتماً به این موضوع توجه داشته باشید. همچنین اگر کلیپ فلش از روی هارد پاک شود یا محل آن تغییر کند و یا تغییر نام پیدا کند، در درون فایل پاورپوینت چیزی نمایش داده نخواهد شد و بایستی مجدد آن را در درون فایل پاورپوینت آدرس‏دهی کنید.

عکس برداری از پنجره‏های ویندوز با استفاده از Word 2010

 

همان طور که ممکن است بدانید مدت زمانی است که نسخه آزمایشی (بتا) مجموعه نرم افزاری آفیس به نام Office 2010 از سوی شرکت مایکروسافت منتشر شده است. نرم افزارهای این مجموعه در حال حاضر در سایت مایکروسافت برای عموم و به طور رایگان جهت دانلود قرار گرفته‏اند. همچنین نسخه نهایی آفیس 2010 طبق اعلام مایکروسافت در نیمه اول سال 2010 به طور رسمی منتشر خواهد شد. در نتیجه از این پس در وب سایت ترفندستان به معرفی ترفندهای جدید در آفیس 2010 نیز خواهیم پرداخت.

یکی از این ترفندهای جدید که در نرم افزار Word 2010 نهفته است، قابلیت عکس‏برداری از صفحه Word و همچنین عکس‏برداری از سایر پنجره‏های باز موجود، می‏باشد. فرض کنید قصد دارید از یکی از پنجره‏های ویندوز عکس بگیرید و آن را وارد محیط Word کنید. هم اکنون با استفاده از این قابلیت در Word 2010 از نرم افزارهای جانبی مخصوص عکس گرفتن از پنجره‏های ویندوز بی نیاز می‏شوید و علاوه بر آن سرعت کار شما نیز بیشنر می‏گردد. در این ترفند قصد داریم به معرفی این قابلیت جدید Word 2010 و طرز کار آن بپردازیم. لینک دانلود نسخه بتای Microsoft Office 2010 در انتهای ترفند موجود است.

بدین منظور:
نرم افزار Word 2010 را اجرا نمایید.
در نوار بالای صفحه به تب Insert بروید.
در محدوده Illustrations بر روی Screenshot کلیک کنید.
خواهید دید که پیش نمایشی از کلیه پنجره‏هایی که هم اکنون باز است ظاهر خواهد شد. یکی از این پنجره‏ها طبعاً خود Word است.
اکنون در صورتی که بر روی پیش نمایش یکی از پنجره‏ها کلیک کنید، از آن پنجره عکس گرفته خواهد شد و تصویر عکس عیناً وارد صفحه Word خواهد شد. سپس با استفاده از ابزارهای ویرایش تصویر امکان ویرایش عکس گرفته شده وجود دارد.
همچنین در صورتی که بخواهید تنها از قسمت خاصی از صفحه، عکس بگیرید کافی است پس از کلیک بر روی Screenshot بر روی Screen Clipping کلیک کنید. با این کار ظاهر صفحه شفاف خواهد شد و با استفاده از کلیک چپ ماوس می‏توانید محدوده مورد نظر که می‏خواهید از آن عکس بگیرید را مشخص کنید. با رها کردن کلید ماوس، عکس گرفته می‏شود و مستقیماً وارد صفحه Word می‏گردد.

تغییر دادن نشانگر ماوس در Microsoft Word

 

قصد داریم تا هم‏اکنون به معرفی یک ترفند کوچک و ساده اما جالب در نرم افزار Microsoft Office Word بپردازیم. با استفاده از این ترفند می‏توانید نشانگر ماوس را از شکل پیش فرض ویندوز به شکلی دیگر تغییر دهید. این ترفند بر روی نسخه های 2003 و 2007 برنامه Word قابل انجام است.

برای این کار:
ابتدا نرم افزار Microsoft Word را اجرا نمایید.
سپس از روی کیبورد، دکمه های Ctrl و Alt را نگه دارید و + را فشار دهید. ملاحظه می‏کنید که شکل موس تغییر کرد!
دقت کنید که باید + را از قسمت Numeric Pad یعنی اعداد ماشین حسابی سمت راست کیبورد فشار دهید.

شبکه های کامپیوتری

 

 یک شبکه شامل مجموعه ای از دستگاهها ( کامپیوتر ، چاپگر و ... ) بوده که با استفاده از یک روش ارتباطی ( کابل ، امواج رادیوئی ، ماهواره ) و به منظور اشتراک منابع فیزیکی ( چاپگر) و اشتراک منابع منطقی ( فایل )  به یکدیگر متصل می گردند. شبکه ها می توانند با یکدیگر نیز مرتبط شده و شامل زیر شبکه هائی باشند.

تفسیم بندی شبکه ها
.شبکه های کامپیوتری را بر اساس مولفه های متفاوتی تقسیم بندی می نمایند. در ادامه به برخی از متداولترین تقسیم بندی های موجود اشاره می گردد .

 تقسیم بندی بر اساس نوع وظایف
کامپیوترهای موجود در شبکه را با توجه به نوع وظایف مربوطه به دو گروه عمده : سرویس دهندگان (Servers) و یا سرویس گیرندگان (Clients) تقسیم می نمایند. کامپیوترهائی در شبکه که برای سایر کامپیوترها سرویس ها و خدماتی را ارائه می نمایند ، سرویس دهنده  نامیده می گردند. کامپیوترهائی که از خدمات و سرویس های ارائه شده توسط سرویس دهندگان استفاده می کنند ، سرویس گیرنده نامیده می شوند .  در شبکه های Client-Server ، یک کامپیوتر در شبکه نمی تواند هم به عنوان سرویس دهنده و هم به عنوان سرویس گیرنده ، ایفای وظیفه نماید.

در شبکه های Peer-To-Peer ، یک کامپیوتر می تواند هم بصورت سرویس دهنده و هم بصورت سرویس گیرنده ایفای وظیفه نماید.

یک شبکه LAN  در ساده ترین حالت از اجزای زیر تشکیل شده است :

• دو کامپیوتر شخصی . یک شبکه می تواند شامل چند صد کامپیوتر باشد. حداقل یکی از کامپیوترها می بایست به عنوان سرویس دهنده مشخص گردد. ( در صورتی که شبکه از نوع Client-Server باشد ). سرویس دهنده، کامپیوتری است که هسته اساسی سیستم عامل  بر روی آن نصب خواهد شد.

• یک عدد کارت شبکه (NIC) برای هر دستگاه. کارت شبکه نظیر کارت هائی است که برای مودم و صدا در کامپیوتر استفاده می گردد.  کارت شبکه مسئول دریافت ، انتقال ، سازماندهی و ذخیره سازی موقت اطلاعات در طول شبکه است . به منظور انجام وظایف فوق کارت های شبکه دارای پردازنده ، حافظه و گذرگاه اختصاصی خود هستند.

تقسیم بندی بر اساس توپولوژی
 الگوی هندسی استفاده شده جهت اتصال کامپیوترها ، توپولوژی نامیده می شود. توپولوژی انتخاب شده برای پیاده سازی شبکه ها، عاملی مهم در جهت کشف و برطرف نمودن خطاء در شبکه خواهد بود. انتخاب یک توپولوژی خاص نمی تواند بدون ارتباط با محیط انتقال و روش های استفاده از خط مطرح گردد. نوع توپولوژی انتخابی جهت اتصال کامپیوترها به یکدیگر ، مستقیما" بر نوع محیط انتقال و روش های استفاده از خط تاثیر می گذارد. با توجه به تاثیر مستقیم توپولوژی انتخابی در نوع کابل کشی و هزینه های مربوط به  آن ، می بایست با دقت و تامل به انتخاب توپولوژی یک شبکه همت گماشت . عوامل مختلفی جهت انتخاب یک توپولوژی بهینه مطرح می شود. مهمترین این عوامل بشرح ذیل است :

- هزینه . هر نوع محیط انتقال که برای شبکه LAN انتخاب گردد، در نهایت می بایست عملیات نصب شبکه در یک ساختمان پیاده سازی گردد. عملیات فوق فرآیندی طولانی جهت نصب کانال های مربوطه به کابل ها و محل عبور کابل ها در ساختمان است . در حالت ایده آل کابل کشی و  ایجاد کانال های مربوطه می بایست قبل از تصرف و بکارگیری ساختمان انجام گرفته باشد. بهرحال می بایست هزینه نصب شبکه بهینه گردد.

- انعطاف پذیری . یکی از مزایای شبکه های LAN ، توانائی پردازش داده ها و گستردگی و توزیع گره ها در یک محیط است . بدین ترتیب توان محاسباتی سیستم و منابع موجود در اختیار تمام استفاده کنندگان قرار خواهد گرفت . در ادارات همه چیز تغییر خواهد کرد.( لوازم اداری،  اتاقها و ... ) . توپولوژی انتخابی می بایست بسادگی امکان تغییر پیکربندی در شبکه را فراهم نماید. مثلا" ایستگاهی را از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال و یا قادر به ایجاد یک ایستگاه جدید در شبکه باشیم .

سه نوع توپولوژی رایج در شبکه های LAN استفاده می گردد :

• BUS

• STAR

• RING

توپولوژی BUS
 یکی از رایجترین توپولوژی ها برای پیاده سازی شبکه های LAN است . در مدل فوق از یک کابل به عنوان ستون فقرات اصلی در شبکه استفاده شده و تمام کامپیوترهای موجود در شبکه ( سرویس دهنده ، سرویس گیرنده ) به آن متصل می گردند.

مزایای توپولوژی BUS

•  کم بودن طول کابل . بدلیل استفاده از یک خط انتقال جهت اتصال تمام کامپیوترها ، در توپولوژی فوق از کابل کمی استفاده می شود.موضوع فوق باعث پایین آمدن هزینه نصب و ایجاد تسهیلات لازم در جهت پشتیبانی شبکه خواهد بود.

• ساختار ساده . توپولوژی BUS دارای یک ساختار ساده است . در مدل فوق صرفا" از یک کابل برای انتقال اطلاعات استفاده می شود.

• توسعه آسان . یک کامپیوتر جدید را می توان براحتی در نقطه ای از شبکه اضافه کرد. در صورت اضافه شدن ایستگاههای بیشتر در یک سگمنت ، می توان از تقویت کننده هائی به نام Repeater استفاده کرد.

معایب توپولوژی BUS

•  مشکل بودن عیب یابی . با اینکه سادگی موجود در تویولوژی BUS امکان بروز اشتباه را کاهش می دهند، ولی در صورت بروز خطاء کشف آن ساده نخواهد بود. در شبکه هائی که از توپولوژی فوق استفاده می نمایند ، کنترل شبکه در هر گره دارای مرکزیت نبوده و در صورت بروز خطاء می بایست نقاط زیادی به منظور تشخیص خطاء بازدید و بررسی گردند.

•  ایزوله کردن خطاء مشکل است . در صورتی که یک کامپیوتر در توپولوژی فوق دچار مشکل گردد ، می بایست کامپیوتر را در محلی که به شبکه متصل است رفع عیب نمود. در موارد خاص می توان یک گره را از شبکه جدا کرد. در حالتیکه اشکال در محیط انتقال باشد ، تمام یک سگمنت می بایست از شبکه خارج گردد.

• ماهیت تکرارکننده ها . در مواردیکه برای توسعه شبکه از تکرارکننده ها استفاده می گردد، ممکن است در ساختار شبکه تغییراتی نیز داده شود. موضوع فوق مستلزم بکارگیری کابل بیشتر و اضافه نمودن اتصالات مخصوص شبکه است .

توپولوژی STAR
 در این نوع توپولوژی همانگونه که از نام آن مشخص است ، از مدلی شبیه "ستاره" استفاده می گردد. در این مدل تمام کامپیوترهای موجود در شبکه معمولا" به یک دستگاه خاص  با نام " هاب " متصل خواهند شد.

مزایای توپولوژی STAR

• سادگی سرویس شبکه . توپولوژی STAR شامل تعدادی از نقاط اتصالی در یک نقطه مرکزی است . ویژگی فوق تغییر در ساختار و سرویس  شبکه را آسان می نماید.

• در هر اتصال یکدستگاه . نقاط اتصالی در شبکه ذاتا" مستعد اشکال هستند. در توپولوژی STAR  اشکال در یک اتصال ، باعث خروج آن خط  از شبکه و سرویس و اشکال زدائی خط مزبور است . عملیات فوق تاثیری در عملکرد سایر کامپیوترهای موجود در شبکه نخواهد گذاشت .

• کنترل مرکزی و عیب یابی . با توجه به این مسئله که نقطه  مرکزی  مستقیما" به هر ایستگاه موجود در شبکه متصل است ، اشکالات و ایرادات در شبکه بسادگی تشخیص  و مهار خواهند گردید.

• روش های ساده دستیابی . هر اتصال در شبکه شامل یک نقطه مرکزی و یک گره جانبی است . در چنین حالتی دستیابی به محیط انتقال حهت ارسال و دریافت اطلاعات دارای الگوریتمی ساده خواهد بود.

معایب توپولوژی STAR

• زیاد بودن طول کابل . بدلیل اتصال مستقیم هر گره به نقطه مرکزی ، مقدار زیادی کابل مصرف می شود. با توجه به اینکه هزینه کابل نسبت به تمام شبکه ، کم است ، تراکم در کانال کشی جهت کابل ها و مسائل مربوط به نصب و پشتیبنی آنها بطور قابل توجهی هزینه ها را افزایش خواهد داد.

• مشکل بودن توسعه . اضافه نمودن یک گره جدید به شبکه مستلزم یک اتصال از نقطه مرکزی به گره جدید است . با اینکه در زمان کابل کشی پیش بینی های لازم جهت توسعه در نظر گرفته می شود ، ولی در برخی حالات نظیر زمانیکه طول زیادی از کابل مورد نیاز بوده و یا اتصال مجموعه ای از گره های غیر قابل پیش بینی اولیه ، توسعه شبکه را با مشکل مواجه خواهد کرد.

• وابستگی به نقطه مرکزی . در صورتی که نقطه مرکزی ( هاب ) در شبکه با مشکل مواجه شود ، تمام شبکه غیرقابل استفاده خواهد بود.

توپولوژی RING
در این نوع توپولوژی تمام کامپیوترها بصورت یک حلقه به یکدیگر مرتبط می گردند. تمام کامپیوترهای موجود در شبکه ( سرویس دهنده ، سرویس گیرنده ) به یک کابل که بصورت یک دایره بسته است ، متصل می گردند. در مدل فوق  هر گره به دو و فقط دو همسایه مجاور خود متصل است . اطلاعات از گره مجاور دریافت و به گره بعدی ارسال می شوند. بنابراین داده ها فقط در یک جهت حرکت کرده و از ایستگاهی به ایستگاه دیگر انتقال پیدا می کنند.

مزایای توپولوژی RING

•  کم بودن طول کابل . طول کابلی که در این مدل بکار گرفته می شود ، قابل مقایسه به توپولوژی BUS نبوده و طول کمی را در بردارد. ویژگی فوق باعث کاهش تعداد اتصالات ( کانکتور) در شبکه شده و ضریب اعتماد به شبکه را افزایش خواهد داد.

• نیاز به فضائی خاص جهت انشعابات در کابل کشی نخواهد بود.بدلیل استفاده از یک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسایه اش ، اختصاص محل هائی خاص به منظور کابل کشی ضرورتی نخواهد داشت .

•  مناسب جهت فیبر نوری . استفاده از فیبر نوری باعث بالا رفتن نرخ سرعت انتقال اطلاعات در شبکه است.  چون در توپولوژی فوق ترافیک داده ها در یک جهت است ، می توان از فیبر نوری به منظور محیط انتقال استفاده کرد.در صورت تمایل می توان در هر بخش ازشبکه از یک نوع کابل به عنوان محیط انتقال استفاده کرد . مثلا" در محیط های ادرای از مدل های مسی و در محیط کارخانه از فیبر نوری استفاده کرد.

معایب توپولوژی RING

•  اشکال در یک گره باعث اشکال در تمام شبکه می گردد. در صورت بروز اشکال در یک گره ، تمام شبکه با اشکال مواجه خواهد شد. و تا زمانیکه گره معیوب از شبکه خارج نگردد ، هیچگونه ترافیک اطلاعاتی را روی شبکه نمی توان داشت .

•  اشکال زدائی مشکل است . بروز اشکال در یک گره می تواند روی تمام گرههای دیگر تاثیر گذار باشد. به منظور عیب یابی می بایست چندین گره بررسی تا گره مورد نظر پیدا گردد.

• تغییر در ساختار شبکه مشکل است . در زمان گسترش و یا اصلاح حوزه جغرافیائی تحت پوشش شبکه ، بدلیل ماهیت حلقوی شبکه مسائلی بوجود خواهد آمد .

• توپولوژی بر روی نوع دستیابی تاثیر می گذارد. هر گره در شبکه دارای مسئولیت عبور دادن داده ای است که از گره مجاور دریافت داشته است . قبل از اینکه یک گره بتواند داده خود را ارسال نماید ، می بایست به این اطمینان برسد که محیط انتقال برای استفاده قابل دستیابی است .

تقسیم بندی بر اساس حوزه جغرافیایی تحت پوشش .
 شبکه های کامپیوتری با توجه به حوزه جغرافیائی تحت پوشش به سه گروه تقسیم می گردند :

• شبکه های محلی ( کوچک ) LAN

• شبکه های متوسط MAN

• شبکه های گسترده WAN

شبکه های LAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع از شبکه ها پوشش داده می شود ، یک محیط کوچک نظیر یک ساختمان اداری است . این نوع از شبکه ها دارای ویژگی های زیر می باشند :

• توانائی ارسال اطلاعات با سرعت بالا

• محدودیت فاصله

• قابلیت استفاده از محیط مخابراتی ارزان نظیر خطوط تلفن به منظور ارسال اطلاعات

• نرخ پایین خطاء در ارسال اطلاعات با توجه به محدود بودن فاصله

شبکه های MAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه یک شهر و یا شهرستان است . ویژگی های این نوع از شبکه ها بشرح زیر است :

• پیچیدگی بیشتر نسبت به شبکه های محلی

• قابلیت ارسال تصاویر  و صدا 

• قابلیت ایجاد ارتباط بین چندین شبکه

شبکه های WAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه کشور و قاره است . ویژگی این نوع شبکه ها بشرح زیر است :

• قابلیت ارسال اطلاعات بین کشورها و قاره ها

• قابلیت ایجاد ارتباط بین شبکه های LAN

• سرعت پایین ارسال اطلاعات نسبت به شبکه های LAN

• نرخ خطای بالا با  توجه به گستردگی محدوده تحت پوشش

 کابل در شبکه

در  شبکه های محلی از کابل به عنوان محیط انتقال و به منظور ارسال اطلاعات استفاده می گردد.ازچندین نوع کابل در شبکه های محلی استفاده می گردد.  در برخی موارد ممکن است در یک شبکه  صرفا" از یک نوع کابل استفاده و یا با توجه به شرایط موجود از چندین نوع کابل استفاده گردد. نوع کابل انتخاب شده برای یک شبکه به عوامل متفاوتی نظیر : توپولوژی شبکه،  پروتکل و اندازه  شبکه بستگی خواهد داشت . آگاهی از خصایص و ویژگی های متفاوت هر یک از کابل ها و تاثیر هر یک از آنها بر سایر ویژگی های شبکه،  به منظور طراحی و پیاده سازی یک شبکه موفق بسیار لازم است .

کابل Unshielded Twisted pair )UTP)
متداولترین نوع کابلی که در انتقال اطلاعات استفاده می گردد ، کابل های بهم تابیده می باشند. این نوع کابل ها دارای دو رشته سیم به هم پیچیده بوده که هر دو نسبت زمین  دارای یک امپدانش یکسان می باشند. بدین ترتیب امکان تاثیر پذیری این نوع کابل ها از کابل های مجاور و یا سایر منابع خارجی کاهش خواهد یافت . کابل های بهم تابیده دارای دو مدل متفاوت : Shielded ( روکش دار ) و Unshielded ( بدون روکش ) می باشند. کابل UTP نسبت به کابل STP بمراتب متداول تر بوده و در اکثر شبکه های محلی استفاده می گردد.کیفیت کابل های UTP متغیر بوده و از کابل های معمولی استفاده شده برای تلفن تا کابل های با سرعت بالا را شامل می گردد. کابل دارای چهار زوج  سیم بوده  و درون یک روکش قرار می گیرند.  هر زوج  با تعداد مشخصی پیچ تابانده شده ( در واحد اینچ ) تا تاثیر پذیری آن از سایر زوج ها و یاسایر دستگاههای الکتریکی  کاهش یابد.

مزایای کابل های بهم تابیده :

• سادگی و نصب آسان

• انعطاف پذیری مناسب

• دارای وزن کم بوده و براحتی بهم تابیده می گردند.

معایب کابل های بهم تابیده :

• تضعیف فرکانس

• بدون استفاده از تکرارکننده ها ، قادر به حمل سیگنال در مسافت های طولانی نمی باشند.

• پایین بودن پهنای باند 

• بدلیل پذیرش پارازیت در محیط های الکتریکی سنگین بخدمت گرفته  نمی شوند.

کانکتور استاندارد برای کابل های UTP  ، از نوع  RJ-45 می باشد. کانکتور فوق شباهت زیادی به کانکتورهای تلفن (RJ-11) دارد. هر یک از پین های کانکتور فوق می بایست بدرستی پیکربندی  گردند. (RJ:Registered Jack)

 کابل کواکسیال
یکی از مهمترین محیط های انتقال در مخابرات کابل کواکسیال و یا هم محور می باشد . این نوع کابل ها از سال 1936 برای انتقال اخبار و اطلاعات در دنیار به کار گرفته شده اند. در این نوع کابل ها، دو سیم تشکیل دهنده یک زوج ، از حالت متقارن خارج شده و هر زوج از یک سیم در مغز و یک لایه مسی بافته شده در اطراف آن تشکیل می گردد. در نوع دیگر کابل های کواکسیال ، به حای لایه مسی بافته شده ، از تیوپ مسی استوانه ای استفاده می شود. ماده ای پلاستیکی این دو هادی را از یکدیگر جدا می کند. ماده پلاستیکی ممکن است بصورت دیسکهای پلاستیکی یا شیشه ای در فواصل مختلف استفاده و مانع از تماس دو هادی با یکدیگر شود و یا ممکن است دو هادی در تمام طول کابل بوسیله مواد پلاستیکی از یکدیگر جدا گردند.

مزایای کابل های کواکسیال :

• قابلیت اعتماد بالا

• ظرفیت بالای انتقال ، حداکثر پهنای باند 300 مگاهرتز

• دوام و پایداری خوب

• پایطن بودن مخارج نگهداری

• قابل استفاده در سیستم های آنالوگ و دیجیتال

• هزینه پائین در زمان توسعه

• پهنای باند نسبتا" وسیع که مورد استفاده اکثر سرویس های مخابراتی از جمله تله کنفرانس صوتی و تصویری است .

معایب کابل های کواکسیال :

• مخارج بالای نصب

• نصب مشکل تر نسبت به کابل های بهم تابیده

• محدودیت فاصله

• نیاز به استفاده از عناصر خاص برای انشعابات

از کانکتورهای BNC)Bayone -Neill - Concelman) بهمراه کابل های کواکسیال استفاده می گردد.  اغلب کارت های شبکه دارای کانکتورهای  لازم در این خصوص می باشند.

فیبر  نوری
یکی از جدیدترین محیط های انتقال در شبکه های کامپیوتری ، فیبر نوری است . فیبر نوری از یک میله استوانه ای که هسته نامیده می شود و جنس آن از سیلیکات است تشکیل می گردد. شعاع استوانه بین دو تا سه میکرون است . روی هسته ، استوانه دیگری ( از همان جنس هسته ) که غلاف نامیده می شود ، استقرار می یابد. ضریب شکست هسته را با M1 و ضریب شکست غلاف را با M2  نشان داده و همواره M1>M2 است . در این نوع فیبرها ، نور در اثر انعکاسات کلی در فصل مشترک هسته و غلاف ، انتشار پیدا خواهد کرد. منابع نوری در این نوع کابل ها ، دیود لیزری و یا دیودهای ساطع کننده نور می باشند.منابع فوق ، سیگنال های الکتریکی را به نور تبدیل می نمایند.

مزایای فیبر نوری :

• حجم و وزن کم

• پهنای باند بالا

• تلفات  سیگنال کم و در نتیجه فاصله تقویت کننده ها زیاد می گردد.

• فراوانی مواد تشکیل دهنده آنها

• مصون بودن از اثرات القاهای الکترو معناطیسی مدارات دیگر

• آتش زا نبودن آنها بدلیل عدم وجود پالس الکتریکی در آنها

• مصون بودن در مقابل عوامل جوی و رطوبت

• سهولت در امر کابل کشی و نصب

• استفاده در شبکه های  مخابراتی آنالوگ و دیجیتال

• مصونیت در مقابل پارازیت

معایب فیبر نوری :

• براحتی شکسته شده و می بایست دارای یک پوشش مناسب باشند. مسئله فوق با ظهور فیبر های تمام پلاستیکی و پلاستیکی / شیشه ای کاهش پیدا کرده است .

• اتصال دو بخش از فیبر یا اتصال یک منبع نور به فیبر ، فرآیند دشواری است . در چنین حالتی می توان از فیبرهای ضخیم تر استفاده کرد اما این مسئله باعث تلفات زیاد و کم شدن پهنای باند می گردد.

• از اتصالات T شکل در فیبر نوری نمی توان جهت گرفتن انشهاب استفاده نمود. در چنین حالتی فیبر می بایست بریده شده و یک Detector اضافه گردد. دستگاه فوفق می بایست قادر به دریافت و تکرار سیگنال را داشته باشد.

• تقویت سیگنال نوری یکی از مشکلات اساسی در زمینه فیبر نوری است . برای تقویت سیگنال می بایست سیگنال های توری به سیگنال های الکتریکی تبدیل ، تقویت و مجددا" به علائم نوری تبدیل شوند.

کابل های استفاده شده در شبکه های اترنت

Specification Cable Type Maximum length 10BaseT Unshielded Twisted Pair 100 meters 10Base2 Thin Coaxial 185 meters 10Base5 Thick Coaxial 500 meters 10BaseF Fiber Optic 2000 meters 100BaseT Unshielded Twisted Pair 100 meters 100BaseTX Unshielded Twisted Pair 220 meters

حل مشکلات Network Manager در Ubuntu 10.04

در صورتی که از سیستم عامل Ubuntu نسخه 10.04 استفاده می‏کنید ممکن است با یکی از مشکلات شایع موجود در این نسخه از اوبونتو برخورد کرده باشید. مشکلی که باعث می‏شود Network Manager شما اجرا نشود یا پیغام خطاهای گوناگون دهد. در این ترفند قصد داریم راهی ساده جهت رفع مشکلات پیش آمده برای Network Manager را در اوبونتو 10.04 مطرح کنیم.

بدین منظور:
ترمینال را با ورود به منوی Application و سپس انتخاب Terminal از قسمت Accessories باز کنید.
اکنون دستورات زیر را با دقت وارد نمایید:
service network-manager stop
rm /var/lib/NetworkManager/NetworkManager.state
service network-manager start
سپس یک بار سیستم را مجدد راه‏اندازی کنید.
مشکل حل خواهد شد

غیرفعال کردن صداهای خوش‏آمدگویی در Ubuntu

 

به طور پیش‏فرض در سیستم عامل اوبونتو، دو نوع صدای ورود (Login) وجود دارد. ابتدا پس از روشن نمودن سیستم و وارد شدن به صفحه اصلی ورود و سپس پس از ورود به محیط دسکتاپ، صدای خوش‏آمدگویی پخش می‏گردد. وجود این صدا چندان ضروری به نظر نمی‏رسد. شاید تنها کاربرد این صدا زمانی باشد که شما از یک سیستم قدیمی و کند استفاده می‏کنید و فاصله زمانی بین روشن نمودن تا بالا آمدن سیستم زیاد است و این صدا می‏تواند به عنوان یک هشداردهنده عمل کند. همچنین اگر در یک محیط عمومی باشید، این صدا می‏تواند بیش از پیش آزاردهنده باشد. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه غیرفعال کردن دو صدای لوگین در اوبونتو نسخه 10.04 و همچنین نسخه‏های قدیمی‏تر بپردازیم.

برای غیرفعال کردن صدای خوش‏آمدگویی نخستین که در صفحه Login Ready در Ubuntu 10.04 شنیده می‏شود:
ابتدا به System > Administration > Login Screen بروید.
اکنون  بر روی دکمه Unlock کلیک کرده و رمز عبور حساب کاربری خود در اوبونتو را وارد نمایید و بر روی دکمه Authenticate کلیک کنید.
حال در پنجره Login Screen Settings تیک گزینه Play login sound را بردارید.

جهت غیرفعال نمودن صدای خوش‏آمدگویی که پس از ورود به صفحه دسکتاپ در Ubuntu 10.04 پخش می‏گردد:
به System > Preferences > Startup Applications بروید.
در لیست موجود، GNOME Login Sound را بیابید و تیک کنار آن را بردارید.

برای غیرفعال کردن صدای لوگین در نسخه‏های قدیمی‏تر اوبونتو نیز:
بایستی به System > Preferences > Sound رفته و در تب Sounds گزینه Log in را بر روی No Sound تنظیم کنید.

10 ترفند برای افزایش امنیت سیستم عامل لینوکس

 

بدون شک یک کامپیوتر رومیزی با لینوکس بسیار امن‌تر از همان کامپیوتر با سایر سیستم‌عامل ها خواهد بود. نکته مهم این است که همیشه برای رسیدن به یک سطح خوب امنیتی حتما لازم نیست از نرم‌افزارهای امنیتی و تکنیک‌های خاص استفاده کنید. گاهی اوقات آسان‌‌ترین را‌ه‌ها برای کسب امنیت، آنهایی هستند که به آسانی فراموش می‌شوند. ممکن است احساس کنید این موارد بسیار عادی هستند اما شاید در همین نکات عادی راه‌کارهای امنیتی‌ای بیابید که تاکنون نمی‌دانستید. اگر یک کاربر تازه‌کار لینوکس هستید، 10 ترفندی که در ادامه معرفی خواهیم کرد محل خوبی برای شروع است. در نتیجه مطمئن باشید تجربه‌ خوبی از لینوکس خواهید داشت.

1- قفل کردن صفحه‌ نمایش (Screen Lock) و خروج از سیستم (Log Out) مهم هستند. بیشتر کاربران فراموش می‌کنند که لینوکس محیطی چندکاربره دارد. به همین خاطر، شما می‌توانید از سیستم خارج شوید و سایرین وارد سیستم شوند (Log In). این هم بدین معنی است که دیگران هم می‌توانند به سیستم شما دسترسی داشته باشند، و هم بدین معنی که شما نیز می‌توانید و باید هنگامی که کارتان تمام می‌شود از سیستم خارج شوید. البته خروج از سیستم تنها گزینه‌ مقابل روی شما نیست.
اگر تنها کاربر سیستمتان هستید، می‌توانید به جای خروج، صفحه را قفل کنید. قفل کردن صفحه به سادگی صورت می‌گیرد و به این معنی است که هنگام بازگشت به سیستم یک پسورد از شما خواسته می‌شود. فرقی که قفل کردن با خروج از سیستم دارد اینست که می‌توانید برنامه‌ها را در حال اجرا رها کنید و صفحه را قفل نمایید. وقتی که با وارد کردن پسورد سیستم را باز می‌کنید همان برنامه‌ها کماکان در حال اجرا هستند.

۲- پنهان کردن فایل‌ها و پوشه‌ها یک محکم کاری سریع است. در لینوکس فایل‌ها و پوشه‌ها با اضافه کردن یک نقطه "." به ابتدای اسمشان پنهان (Hidden) می‌شوند. بنابراین برای مثال فایل "Test" در یک مرورگر فایل نمایش داده می‌شود اما "Test." نه. اکثر کاربران نمی‌دانند که اجرای دستور "ls - a" فایل‌ها و پوشه‌های پنهان را نمایش خواهد داد. در حالت گرافیکی هم با زدن همزمان دکمه‌های "Ctrl + H" می‌توانید فایل‌ها و پوشه‌های پنهان را ببینید. بنابراین اگر فایل و پوشه‌هایی دارید که نمی‌خواهید همکارانتان آنها را ببینند، به راحتی می‌توانید یک نقطه به ابتدای نام آنها بیافزایید. از خط فرمان هم می‌توانید با اجرای این دستور این کار یعنی mv test .test از آن استفاده کنید.

۳- فراموش نکنید همواره یک پسورد خوب ضروری است. کلید طلایی شما برای امنیت در یک کامپیوتر لینوکس، پسوردتان است. اگر پسوردتان را به دیگران بگویید یا یک پسورد ضعیف و قابل حدس زدن داشته باشید گویی که کلید طلایی‌یتان را به دیگران داده‌اید. اگر برای مثال از توزیعی مانند اوبونتو استفاده می‌کنید، یک پسورد نسبت به فدورا به کاربران اختیارات بیشتری می‌دهد. پس باید مطمئن باشید که یک پسورد قوی انتخاب کرده‌اید. برنامه‌های تولیدکننده‌ پسورد نیز وجود دارند که می‌توانند کمکتان کنند. برای مثال Automated Password Generator گزینه خوبی است.

۴- نصب کردن نرم‌افزارهای اشتراک فایل یک سرازیری لغزنده است. بسیاری از کاربران لینوکس تمایل زیادی به اشتراک فایل دارند. اگر می‌خواهید این ریسک را در خانه انجام دهید، اشکالی ندارد. اما وقتی سر کار هستید، نه تنها راه را برای یک دعوا و مرافعه توسط شرکت با خودتان باز کرده‌اید،  بلکه راه را برای کاربران دیگر نیز باز می‌گذارید که ممکن است به اطلاعات حساسی روی کامپیوترتان دسترسی داشته باشند. پس، به عنوان یک قانون، نرم‌افزارهای اشتراک فایل را نصب نکنید.

۵- به روز رسانی سیستم به طور مرتب، یک کار عاقلانه است. لینوکس ویندوز نیست. در ویندوز شما به روز رسانی‌های امنیتی را هنگامی دریافت می‌کنید که مایکروسافت آنها را منتشر کند؛ که می‌تواند چندین ماه بعد باشد. در لینوکس یک به روز رسانی امنیتی ممکن است چند دقیقه یا چند ساعت بعد از شناسایی یک حفره‌ امنیتی منتشر شود. هم در KDE و هم در Gnome نرم‌افزارهای به روز رسانی از اینترنت وجود دارند. اگر همیشه آنها را در حال اجرا داشته باشید می‌توانید از انتشار موقع یک به روز رسانی مطلع شوید. بی‌خیال به روز رسانی‌ها نشوید! حتما دلیلی وجود دارد که آنها منتشر می‌شوند.

۶- نصب یک ویروس‌یاب واقعا در لینوکس مفید است. نمی‌دانم باور می‌کنید یا نه. ضد ویروس‌ها در لینوکس هم جای خودشان را دارند. درست است که امکان ایجاد یک مشکل در لینوکس که دلیلش یک ویروس باشد بسیار کم و در حد صفر است؛ اما آن ایمیل‌هایی که برایتان می‌آید و شما به دوستان ویندوزی‌یتان فوروارد می‌کنید می‌تواند مشکل‌ساز باشد. با یک ضدویروس خوب، مثل ClamAV می‌توانید مطمئن شوید ایمیل‌هایی که از کامپیوتر شما ارسال می‌شود هیچ چیز مخربی همراه ندارند که بتواند برای شما یا شرکت‌تان مشکل ایجاد کند.

۷- وجود SELinux کاربردهایی دارد. SELinux یا (Security-Enhanced Linux) به وسیله‌ موسسه‌ ملی امنیت آمریکا ایجاد شده‌است و به قفل کردن دسترسی به کنترل نرم‌افزارها کمک می‌کند. و این کار را بسیار خوب انجام می‌دهد. مطمئنا SELinux گاهی اوقات می‌تواند یک مزاحم باشد. در بعضی موارد ممکن است مقدار کمی کارآیی سیستم را کاهش دهد. یا اینکه ممکن است برخی نرم‌افزارها با وجود SELinux برای نصب دچار مشکل بشوند. به هر حال امنیتی که با نصب SELinux یا AppArmor شرکت Novell به دست می‌آورید به نکات منفی‌اش می‌ارزد. در هنگام نصب فدورا امکان فعال کردن SELinux را دارید.

۸- ایجاد پوشه‌ home در یک پارتیشن جداگانه امن‌تر است. نصب پیش‌فرض لینوکس پوشه‌ home را که حاوی اطلاعات شخصی کاربران است درست در root سیستم قرار می‌دهد. این خوب است اما اولا حالت استاندارد است و هر کسی به کامپیوتر شما دسترسی داشته باشد دقیقا می‌داند که اطلاعات‌تان در کجا قرار دارد. ثانیا اگر سیستمتان به دلیلی دچار مشکل شود و سیستم‌عامل قابل دسترسی نباشد ممکن است اطلاعاتتان از بین برود. برای حل این مشکل می‌توانید home را در یک پارتیشن جداگانه قرار دهید. اگر از دست‌ دادن اطلاعاتتان بسیار نگرانتان می‌کند می‌توانید این کار با ارزش را انجام دهید.

۹- استفاده از یک محیط کاربری غیر متعارف به همان اندازه طلا می‌ارزد! محیط‌های کاربری جایگزین برای KDE و Gnome شامل Enlightenment, Blackbox, Fluxbox و غیره به کامپیوترتان یک احساس و جلوه‌ جدید می‌بخشد و یک راه ساده جلوی پایتان می‌گذارد که جلوی چشم‌های فضول را بگیرید! من از Fluxbox بر روی کامپیوتری استفاده کردم؛ وقتی می‌خواستم فقط یک کار انجام دهد: مرور در شبکه. این به راحتی قابل دستیابی است. یک منو برای موس برای نرم‌افزاری که می‌خواهید استفاده کنید ایجاد کنید. دیگران قادر به اجرای هیچ نرم‌افزاری نیستند به جز آن چیزی که توسط شما ارائه شده است. به هر حال اکثر کاربران هیچ ایده‌ای برای گشت‌وگذار در این محیط‌ها ندارند.

۱۰- متوقف کردن سرویس‌ها بهترین کار است. این یک کامپیوتر میزکار است. یک سرور نیست. پس چرا سرویس‌هایی مانند httpd, ftpd و sshd را اجرا می‌کنید؟ شما نباید به آنها نیاز داشته باشید و آنها فقط یک گاف برای امنیت کامپیوترتان هستند. اگر نمی‌دانید چگونه آنها را متوقف کنید، اجرایشان نکنید. فایل /etc/inetd.conf را چک کنید و مطمئن شوید که تمام سرویس‌های غیر لازم کامنت شده‌اند (اگر اول یک خط # قرار بگیرد آن خط یک کامنت یا توضیح به حساب می‌آید و اجرا نمی‌شود) ؛ این کار ساده ولی مؤثر است.

حل مشکل Suspend و Hibernate در لپ تاپ های دارای سیستم عامل لینوکس

 

یکی از مشکلاتی که کاربران دارای سیستم عامل لینوکس به ویژه توزیع اوبونتو با آن درگیر هستند ، عدم کارکرد دکمه های Suspend و Hibernate بر روی لپ تاپ آنهاست. برای حل این مشکل راه حل ساده ای وجود دارد. در این ترفند به معرفی راه حل این روش خواهیم پرداخت.

یکی از مشکلاتی که کاربران دارای سیستم عامل لینوکس به ویژه توزیع اوبونتو با آن درگیر هستند ، عدم کارکرد دکمه های Suspend و Hibernate بر روی لپ تاپ آنهاست. برای حل این مشکل راه حل ساده ای وجود دارد. در این ترفند به معرفی راه حل این روش خواهیم پرداخت.

بدین منظور:

شما ابتدا باید آخرین نسخه بسته نرم افزاری uswsusp را نصب کنید. دستور زیر را برای نصب در ترمینال وارد کنید:
sudo aptitude install uswsusp

برای suspend دستور زیر را وارد کنید:
sudo s2ram

* در نسخه جدید اوبونتو s2ram حذف گردیده است. شما می توانید نسخه اصلی uswsusp را از سایت رسمی uswsusp دانلود کرده و نصب کنید. راه دیگر برای استفاده از s2ram نصب نسخه های قدیمی تر uswsusp می باشد. البته شما می توانید از دستور pm-suspend جهت suspend استفاده نمایید.
برای hibernate دستور زیر را وارد کنید:
sudo s2disk

برای اینکه دکمه های suspend و hibernate نیز از این بسته استفاده کنند، مراحل زیر را دنبال کنید:
ابتدا از اسکریپت های پیش فرض مربوط به hibernate و suspend نسخه پشتیبان تهیه کنید:
cd /usr/lib/hal/scripts/linux/
sudo cp hal-*-suspend-linux hal-system-power-suspend-linux.bak
sudo cp hal-*-hibernate-linux hal-system-power-hibernate-linux.bak

اکنون اسکریپت ها جدید را جایگزین می کنیم.
برای hal-system-power-suspend-linux:
sudo gedit /usr/lib/hal/scripts/linux/hal-system-power-suspend-linux

سپس کد های زیر در داخل فایل قرار دهید و آن را save کنید.
#!/bin/sh
/sbin/s2ram

برای hal-system-power-hibernate-linux:
sudo gedit /usr/lib/hal/scripts/linux/hal-system-power-hibernate-linux

سپس کد های زیر در داخل فایل قرار دهید  و آن را save کنید.
#!/bin/sh
/sbin/s2disk

در صورتی که با s2disk یا s2both مشکلی داشتید، بعد از نصب uswsusp از دستور زیر برای تنظیم دوباره آن استفاده کنید:
sudo dpkg-reconfigure uswsusp

*نام دیگر uswsusp عبارت µswsusp می باشد.
*دقت هم نمایید کدهای فوق را حتماً کپی و پیست کنید.

مدیریت و مقایسه راحت Font ها در لینوکس اوبونتو

بازگشایی و نصب Font های سیستم در لینوکس کار ساده ای است و حتی از File Manager نیز می توان کمک گرفت اما برای مقایسه و مدیریت آن ها باید از برنامه های جانبی استفاده کرد. برنامه ای قدرتمند و در عین حال سریع.

Font Manager یکی از این قبیل نرم افزارهای لینوکسی است که کاربر را قادر می سازد تا فونت ها را بازگشایی, مدیریت, مقایسه و حتی نصب نماید. این نوع از برنامه های جانبی, اکثرا جزو ابزارهای طراحان می باشد تا بتوانند در کمترین زمان ممکن Font مورد علاقه خود را نصب و استفاده کنند (یا شاید با دیگر انواع مقایسه نمایند).

نصب Font Manager به سادگی یک جست و جو در Synaptic یا Ubuntu Software Center است و از حجم کمی هم برخوردار است. پس از نصب, وارد برنامه می شویم تا نگاهی به خصوصیات برنامه داشته باشیم.

بازگشایی قلم هامقایسه و مدیریت فونت ها با Font Manager

پس از باز شدن پنجره اصلی محیط ساده نرم افزار, توجه ما را به خود جلب می کند. در سمت چپ لیست فونت ها و در سمت راست نمایش هر فونت نشان داده می شود. این بهترین روش برای مرور فونت ها است.

اگر شما بر روی پروژه ای کار می کنید, می توانید از این روش برای ایده های جدید استفاده کنید. ظاهر برنامه طوری است که به شما اجازه تغییر پنجره ها را می دهد.

اگر بر روی گزینه “browse” کلیک کنید روند کار تغییر می کند و لیست قلم ها را با نام و شیوه و نمایش هر یک مشاهده خواهید کرد!

مدیریت و مقایسه فونت ها با Font Manager

و با زدن دکمه “Compare” می توانید هر فونت را با دیگری مقایسه نمایید.

نصب قلم های جدید

مدیریت و مقایسه راحت فونت ها در لینوکس اوبونتوبرای نصب قلم مورد نظر خود می توانید از امکانات Font Manager استفاده کنید و با زدن دکمه “Install Fonts” پنجره ای جدید باز می شود که می توانید قلم ها را از مسیر مورد نظر انتخاب کنید.

همان طور که در شکل می بینید, Font Manager قادر هست که فونت ها را نیز از سیستم خذف نماید. اگر قصد دارید به صورت دسته جمعی Font ها را که در یک Directory معین قرار دارند, نصب کنید می توانید از گزینه اول استفاده کنید و مسیر پوشه را وارد کنید.

دریافت Font Manager

با توجه به اینکه از چه نسخه ای از لینوکس که در حال استفاده هستید, می توانید نام برنامه را در Package Manager سیستم خود مشاهده نمایید. اگر وجود نداشت از این پیوند استفاده نمایید تا برنامه را به صورت جداگانه دریافت و نصب کنید. Font Manager Source Code.

کاربران Ubuntu می توانند از پیوند روبرو استفاده کنند تا برنامه تحت Software Center نصب شود. Install Font Manager In Ubuntu.

ویندوز 8 را مجازی نصب كنید

قرار دادن فایل ویدئویی به عنوان پس‏زمینه دسکتاپ ویندوز 7

تصاویر پشت‏زمینه صفحه دسکتاپ ویندوز که به Background و Wallpaper نیز معروف هستند، همواره زیبایی خاصی به ظاهر ویندوز می‏بخشند. از این رو کاربران سعی می‏کنند تا زیباترین و جذاب‏ترین عکس‏ها را برای تصویر پس‏زمینه دسکتاپ خود انتخاب کنند. اما آیا شما مجبورید همیشه از تصاویر و عکس‏ها برای پشت‏زمینه دسکتاپ استفاده کنید؟ آیا تاکنون به این فکر کرده‏اید که می‏توان یک فایل ویدئویی را در پشت زمینه دسکتاپ قرار داد تا به جای یک عکس ثابت، یک فیلم متحرک پس‏زمینه دسکتاپ باشد؟ در صورتی که از ویندوز 7 استفاده می‏کنید، این رویا به سادگی تحقق می‏یابد! هم‏اکنون با استفاده از این ترفند می‏توانید در صورت استفاده از ویندوز 7، یک فایل ویدئویی را در پشت‏زمینه دسکتاپ خود قرار دهید. طبعاً هر چقدر محتوای این فایل ویدئویی زیباتر و با کیفیت‏تر باشد، دسکتاپ شما رویایی‏تر خواهد شد.

 

 

 

برای این کار:
در قدم اول نیازمند یک ابزار جانبی به نام Windows DreamScene هستیم.
نصب Windows DreamScene بر روی دو نوع ویندوز 7، 32 و 64 بیتی متفاوت است.
ابتدا باید مطمئن شوید ویندوزی که از آن استفاده می‏کنید 32 بیتی است یا 64 بیتی؛ برای پی بردن به این موضوع، بر روی Computer در منوی Start راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید. در پنجره ظاهر شده در قسمت System type نوع ویندوز درج شده است.

اکنون با توجه به ویندوز خود، یکی از فایل های زیر را دانلود نمایید.
Windows DreamScene مخصوص ویندوز 7 نسخه 32 بیتی:
http://www.tarfandestan.com/files/DreamScene_Win7_x32.zip
Windows DreamScene مخصوص ویندوز 7 نسخه 64 بیتی:
http://www.tarfandestan.com/files/DreamScene_Win7_x64.zip

برای نصب DreamScene در نسخه 32 بیتی:
پس از آن دانلود فایل DreamScene_Win7_x32.zip، آن را از حالت فشرده خارج کنید.
سپس فایل به نام Windows7-DreamScene-Enable.exe را با دو بار کلیک اجرا نمایید.
پس از مشاهده پنجره سیاه رنگ، کلیدی را به دلخواه فشار دهید تا نصب DreamScene آغاز شود.
مشاهده پیغام Windows 7 DreamScene installed without error به منزله نصب موفقیت‏آمیز آن است. کلیدی را فشار دهید تا پنجره بسته شود.
دقت کنید در طول نصب، یک بار فایل explorer.exe به طور اتوماتیک بسته و اجرا می‏شود (این موضوع با محو شدن نوار تسک‏بار و بازگشت آن پس از چند لحظه مشخص می‏شود). در صورتی explorer.exe بسته شد، اما اتوماتیک باز نشد (یعنی تسک‏بار همچنان ناپدید ماند) کافی است یک بار کلیدهای ترکیبی Ctrl+Alt+Delete را فشار دهید. در صفحه پدیدار شده Start Task Manager را انتخاب کنید. در پنجره Windows Task Manager از منوی File بر روی New Task کلیک کنید. سپس عبارت explorer.exe را وارد کرده و Enter بزنید تا تسک‏بار ظاهر شود.

برای نصب DreamScene در نسخه 64 بیتی:
پس از آن دانلود فایل DreamScene_Win7_x64.zip، آن را از حالت فشرده خارج کنید.
حال فایل DreamScene.dll را در مسیر Copy ،C:WindowsSystem32 و Paste کنید.
همچنین فایل DreamScene.dll.mui را در مسیر Copy ،C:WindowsSystem32en-US و Paste نمایید.
سپس بر روی فایل Dscene.reg دو بار کلیک کنید و در پیغامی که نمایش داده می‏شود دکمه Yes را انتخاب نمایید.
اکنون نیازمندیم تا پروسه explorer.exe را یک بار باز و بسته کنیم. بدین منظور کلیدهای ترکیبی Ctrl+Alt+Delete را فشار دهید. در صفحه پدیدار شده Start Task Manager را انتخاب کنید. سپس در پنجره Windows Task Manager ابتدا به تب Processes بروید و در لیست موجود، explorer.exe را انتخاب کنید و بر روی دکمه End Process کلیک کنید (دقت کنید با این کار بایستی تسک‏بار ویندوز ناپدید شود). پس از این کار در همان پنجره Task Manager، از منوی File بر روی New Task کلیک کنید. سپس عبارت explorer.exe را وارد کرده و Enter بزنید تا تسک‏بار ظاهر شود.

پس از نصب موفقیت آمیز DreamScene، دیگر کار چندانی باقی نمی‏ماند.
اکنون کافی است بر روی یک فایل ویدئویی با فرمت WMV یا MPEG راست کلیک کنید و در منوی راست کلیک بر روی گزینه Set as Desktop Background کلیک کنید.
خواهید دید که فایل ویدئویی در پشت‏زمینه دسکتاپ نمایش داده می‏شود. (ترفندستان)
همچنین برای کنترل فایل ویدئویی پخش شده در صفحه دسکتاپ، بر روی فضای خالی از صفحه دسکتاپ راست کلیک کنید و در منوی ظاهر شده گزینه Pause DreamScene را انتخاب کنید. برای ادامه پخش نیز، گزینه Play DreamScene را انتخاب نمایید.

تنها لازم به ذکر است، در صورتی که پس از انتخاب فایل ویدئویی و نمایش آن دیدید که نوشته‏های آیکن شورتکات‏های موجود در صفحه مقداری ناواضح شده است، عمل زیر را انجام دهید:
بر روی صفحه دسکتاپ راست کلیک کنید و Personalize را انتخاب نمایید. در پنجره ظاهر شده یکی از Themeهای موجود را انتخاب کنید (به عنوان مثال تم پیش‏فرض ویندوز به نام Windows 7). حال مجدد فایل ویدئویی را طبق روشی که در بالا توضیح داده شد به عنوان پشت‏زمینه دسکتاپ انتخاب کنید. 

جلوگیری از بیدار شدن کامپیوتر توسط ماوس یا کیبورد در ویندوز 7

 

همان‏طور که می‏دانید در صورتی که سیستم را به حالت Sleep ببرید، با این کار کامپیوتر را به صورت سطحی خاموش کرده‏اید یا به اصطلاح آن را به خواب برده‏اید. به این معنا که در صورت حرکت دادن ماوس و یا فشردن یکی از کلیدهای کیبوردهای کیبورد، مجدداً کامپیوتر روشن شده و وارد محیط ویندوز می‏شود.

در مادربوردهای جدید، این کار به سرعت انجام شده و در نتیجه بسیار باعث تسریع کار میگردد، از این رو حالت Sleep یکی از موارد پر کاربرد برای کاربران حرفه‏ای است. در صورتی که از ویندوز 7 استفاده می‏کنید، با استفاده از این ترفند می‏توانید ویندوز را طوری تنظیم کنید که در صورت رفتن به حالت Sleep، کامپیوتر دیگر با حرکت دادن ماوس و یا فشردن کلیدهای کیبورد از خواب بیدار نشود.

برای این کار:
ابتدا بر روی دکمه Start کلیک کنید و عبارت mouse را تایپ نموده و Enter بزنید.
سپس در پنجره Mouse Properties به تب Hardware بروید و بر روی دکمه Properties کلیک کنید.
در پنجره جدید باز شده، به تب Power Management بروید.
اکنون تیک گزینه Allow this device to wake the computer را بردارید.
با OK کردن پنجره‏های باز تغییر اعمال می‏شود و از این پس با حرکت دادن ماوس و یا کلیک، کامپیوتر از حالت Sleep خارج نمی‏شود.

همچنین برای این که با فشردن کلیدهای کیبورد نیز کامپیوتر از خواب بیدار نشود:
در منوی Start عبارت check keyboard را وارد نموده و Enter بزنید.
حال همانند بالا عمل کنید

مشاهده تاریخچه آپدیت و بروز رسانی ویندوز ویستا و 7

Windows Update یکی از ابزارهای موجود در ویندوزهای ویستا و 7 است که امکان به‏رو‏نمودن ویندوز را با نصب آخرین پچ‏های امنیتی و نرم افزاری فراهم می‏سازد. استفاده از Windows Update یکی از بهترین راه‏ها برای حفظ امنیت کامپیوتر و ویندوز است. به طور پیش‏فرض در ویندوز ویستا و 7، آپدیت‏ها به صورت اتوماتیک از اینترنت دانلود شده و بر روی ویندوز نصب می‏شوند.

به همین دلیل بسیاری از کاربران بدون این که تغییری در تنظیم Windows Update دهند اصلاً متوجه به روز شدن ویندوز خود نمی‏شوند. در نتیجه مطلع نمی‏شوند که بر روی ویندوزشان چه آپدیت‏هایی نصب شده است. خوشبختانه در ویندوزهای ویستا و 7 می‏توان به سادگی تاریخچه آپدیت‏های دانلود شده و نصب شده ویندوز را مشاهده کرد. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه انجام این کار بپردازیم.

برای این کار:
وارد منوی Start شوید و عبارت Windows Update را وارد نموده و Enter بزنید.
در پنجره باز شده، بر روی View update history کلیک کنید.
در این پنجره امکان مشاهده تک‏تک آپدیت‏های دانلود شده و نصب شده بر روی ویندوز را خواهید داشت.
در ستون Name، توضیح هر آپدیت درج شده است.
در ستون Status، وضعیت هر آپدیت مشخص شده است. این وضعیت می‏تواند Successful باشد به این معنا که آپدیت با موفقیت روی ویندوز نصب شده است. و یا عبارت Failed در آن درج شده باشد به این معنا که آپدیت به طور کامل بر روی ویندوز نصب نشده است. دلیل این موضوع می‏تواند مشکلاتی از قبیل مشکل اتصال اینترنت یا عدم نصب یک آپدیت ضروری پیش از نصب این آپدیت، باشد.
در ستون Importance نیز میزان اهمیت نصب هر آپدیت درج شده است.
و نهایتاً در ستون Date Installed نیز تاریخ نصب شدن هر آپدیت مشخص شده است.
با راست کلیک بر روی هر آپدیت و انتخاب گزینه View details می‏توانید جزئیات مربوط به آپدیت را مشاهده کنید.

لازم به ذکر است برای حذف هر آپدیت از روی ویندوز می‏توانید بر روی گزینه Installed Updates در بالای همین پنجره کلیک کنید.

افزودن سطل آشغال به تسکبار ویندوز 7

 

حتماً شما نیز با عملکرد Recycle Bin یا سطل آشغال ویندوز آشنا هستید. کلیه فایل‏ها و فولدرها پس از پاک شدن مستقیماً به سطل آشغال ویندوز منتقل می‏شوند و در نهایت با پاکسازی سطل آشغال می‏توان آنها را حذف نهایی کرد. در صورتی که از ویندوز 7 استفاده می‏کنید قطعاً با تسکبار جدید و قابلیت‏های مختلف آن آشنایی پیدا کرده‏اید.

 

 

در این ترفند قصد داریم نحوه اضافه کردن Recycle Bin به تسکبار ویندوز 7 را برای شما بازگو نماییم. به طوری که همه جا و در همه حالت می‏توانید به سطل آشغال دسترسی داشته باشید.

برای این کار:
ابتدا بر روی فضای خالی از صفحه دسکتاپ راست کلیک کرده و New > Shortcut را انتخاب نمایید.
در پنجره باز شده در محل مورد نظر عبارت زیر را وارد نمایید:
explorer.exe shell:RecycleBinFolder

و بر روی دکمه Next کلیک کنید.
در صفحه بعدی، explorer.exe را پاک کرده و به جای آن عبارت Recycle Bin را تایپ نمایید.
اکنون بر روی دکمه Finish کلیک کنید.
خواهید دید که یک شورتکات جدید در صفحه دسکتاپ با نام Recycle Bin ظاهر شده است.
بر روی آن راست کلیک کرده و Properties را انتخاب نمایید.
در پنجره باز شده، در همان تب Shortcut بر روی دکمه Change Icon کلیک نمایید.
در پنجره جدید باز شده، در زیر عبارت Look for icons in this file مسیر موجود را حذف کرده و آدرس زیر را در آن عیناً Copy و Paste نمایید و Enter بزنید:
%SystemRoot%system32imageres.dll

خواهید دید که مجموعه‏ای از آیکن‏ها نمایش داده خواهد شد. در میان آیکن‏ها بگردید و آیکن سطل آشغال را مشابه آن چیزی که در صفحه دسکتاپ‏تان نیز موجود است را بیابید و انتخاب کنید (این آیکن در ستون سیزدهم و ردیف سوم قرار دارد).
پس از انتخاب آیکن، پنجره‏های باز را OK نمایید.
اکنون در صفحه دسکتاپ، بر روی شورتکات مذبور راست کلیک کرده و Pin to Taskbar را انتخاب کنید یا خود شورتکات را با استفاده از ماوس بگیرید و در محیط تسکبار رها کنید.
با این کار سطل آشغال به نوار تسکبار ویندوز اضافه شده است.
پس از این کار می‏توانید شورتکات موجود در صفحه دسکتاپ را نیز حذف نمایید.

همان طور که مشخص است از این پس با انتخاب آیکن سطل آشغال در تسکبار می‏توانید پنجره Recycle Bin را باز نمایید. اما امکان کشیدن و رها کردن (Drag&Drop) فایل‏ها را به این آیکن جهت حذف فایل‏ها نخواهید داشت.
برای فعال‏سازی چنین امکانی یک راه حل وجود دارد:
ابتدا بایستی Quick Lunch را در تسکبار ویندوز 7 فعال کنید. برای این کار بایستی از ترفند زیر کمک بگیرید:
نحوه افزودن Quick Lunch به Taskbar در ویندوز 7

پس از این کار، کافی است Recycle Bin موجود در صفحه دسکتاپ (منظور شورتکاتی که در بالا ساختیم نیست) را با استفاده از ماوس گرفته و در محیط Quick Lunch تسکبار رها کنید.
جهت زیباسازی آن نیز می‏توانید تسکبار را از حالت Lock خارج کنید. سپس بر روی قسمت خالی از Quick Lunch راست کلیک کرده و View > Large Icons را انتخاب کنید.
با این کار از این پس می‏توانید علاوه بر دسترسی مستقیم به سطل آشغال در ویندوز، فایل‏ها و فولدرها را هم با Drag&Drop مستقیماً وارد آن کنید.

نحوه افزودن Quick Lunch به Taskbar در ویندوز 7

 

یکی از تغییرات عمده‏ای که در ویندوز 7 نسبت به ویندوزهای پیشین شاهد هستیم، تغییرات اساسی در نوار وظیفه یا Taskbar است. علاوه بر تغییرات ظاهری و زیباتر شدن Taskbar در ویندوز 7، نحوه قرارگیری برنامه‏های در حال اجرا نیز متفاوت‏تر از پیش شده است و گردش در میان پنجره‏های باز و انتخاب آن‏ها با سهولت بیشتری صورت می‏گیرد.

یکی از قابلیت‏هایی که در ویندوزهای XP و ویستا وجود داشت، قابلیت Quick Lunch بود که با فعال کردن آن در Taskbar امکان دسترسی سریع به برنامه‏های مورد نظر فراهم می‏آمد. اما Quick Lunch در نوار وظیفه جدید در ویندوز 7 به طور پیش‏فرض وجود ندارد و در قسمت Toolbars نیز جهت انتخاب موجود نیست. در صورتی که دل‏تان برای Quick Lunch تنگ شده است می‏توانید با استفاده از این ترفند آن را در Taskbar جدید ویندوز 7 فعال کنید.

بدین منظور:
ابتدا بر روی فضای خالی از Taskbar راست‏کلیک کرده و از منوی Toolbars گزینه New Toolbar را انتخاب کنید.
پنجره New Toolbar - Choose a folder باز خواهد شد.
حال کد زیر را عیناً Copy کرده و در قسمت Folder موجود در این پنجره Paste کنید:
%appdata%MicrosoftInternet ExplorerQuick Launch

پس از این کار بر روی دکمه Select Folder کلیک کنید.
با این کار نواری به نام Quick Lunch در سمت راست Taskbar نمایش داده خواهد شد. با کلیک بر روی فلش موجود در کنار آن، برنامه‏های موجود در Quick Lunch را می‏توان مشاهده و انتخاب کرد.

اما در صورتی که قصد دارید Quick Lunch را کاملاً شبیه نسخه‏های قبلی در ویندوزهای XP و ویستا کنید، یعنی آن را به سمت چپ آورده به طوری که تنها آیکن برنامه‏ها موجود باشد:
ابتدا اطمینان پیدا کنید Taskbar در حالت Lock نیست: بر روی فضای خالی از Taskbar راست کلیک کرده و تیک Lock the taskbar را بردارید.
سپس در صورتی که نوار انتخاب زبان (یا هر نوار مشابه آن) فعال است، آن را موقتاً غیرفعال کنید: بر روی فضای خالی از Taskbar راست کلیک کرده و از منوی Toolbars تیک گزینه Language Bar را بردارید.
اکنون جهت آوردن Quick Lunch به سمت چپ نوار وظیفه، با استفاده از ماوس ستون نقطه‏ای کنار آن را گرفته و به سمت چپ بکشید. آن را انقدر بکشید تا دقیقاً در کنار منوی Start قرار بگیرد.
حالا بر روی خود عبارت Quick Lunch راست‏کلیک کرده و ابتدا تیک گزینه Show Text را بردارید. سپس مجدد این کار را کرده و تیک گزینه Show Title را بردارید.
حالا با استفاده از ماوس، آیکن برنامه‏ها را مطابق میل خود جابجا کنید و Taskbar را آن طور که مایل هستید مرتب کنید.
حاصل کار، یک Quick Lunch، مشابه آنچه در ویندوزهای پیشین بود خواهد شد.
در پایان مجدد Language Bar را به Taskbar بیاورید و تیک گزینه Lock the taskbar را بزنید تا Taskbar قفل شود.

ساخت یک فولدر جادویی در ویندوز 7

 

در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه ساخت یک فولدر با قابلیت‏های خاص بپردازیم. فولدری که پس از ورود به آن می‏توانید به کلیه تنظیمات ویندوز در گروه‏بندی‏های مختلف دسترسی داشته باشید. از این رو این فولدر را می‏توانیم یک فولدر جادویی بنامیم.

بدین منظور:
در هر محلی نظیر صفحه دسکتاپ یک فولدر جدید ایجاد کنید (با استفاده از راست کلیک بر روی فضای خالی و انتخاب New > Folder).
سپس عبارت زیر را عیناً Copy کرده و به عنوان نام فولدر قرار دهید:
akairan.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C}

بر روی فولدر ایجاد شده به نام akairan دوبار کلیک کنید.
در این فولدر جادویی می‏توانید تمامی تنظیمات ویندوز را در یک مکان در اختیار داشته باشید.

پیدا کردن تم‏های مخفی ویندوز 7

یکی از ویژگی‏های بارز ویندوز 7 ظاهر زیبا و جذاب آن است. این ویژگی به کمک تم یا قالب‏های موجود در آن شکل می‏گیرد. در ویندوز 7 به طور پیش فرض 6 تم قابل انتخاب است که با انتخاب هر تم، ظاهر صفحه دسکتاپ و صداهای موجود در ویندوز تغییر می‏کند. اما بایستی بدانید که در ویندوز 7، علاوه بر تم های موجود، 5 تم دیگر نیز به شکل مخفی وجود دارد! در این ترفند نحوه آشکار‏سازی و انتخاب این تم‏های مخفی را برای شما بازگو خواهیم کرد. این قالب‏های مخفی با محوریت کشورهای استرالیا، کانادا، بریتانیا، ایالات متحده و آفریقای جنوبی ساخته شده‏اند و شامل تصاویر پشت زمینه‏ای از این کشورها هستند.

بدین منظور:
ابتدا بایستی قابلیت مشاهده فایل‏های مخفی سیستم را فعال نمایید. در منوی Start عبارت Folder Options را وارد کرده و Enter بزنید. در پنجره Folder Options به تب View بروید و تیک گزینه Hide protected operating system files را بردارید و Yes را انتخاب کنید. سپس پنجره را OK کنید.
اکنون وارد Computer شوید.
حال به مسیر C:WindowsGlobalizationMCT مراجعه کنید.
در این مسیر 5 فولدر مشاهده می‏کنید. این 5 فولدر متعلق به 5 تم مخفی هستند و عبارات 2 حرفی که در نام آنها مشاهده می‏کنید مخفف کشورهایی هستند که در بالا نام بردیم.
به دلخواه وارد یکی از پوشه‏ها شوید. سپس به فولدر Theme مراجعه کنید و بر روی فایل موجود در آن دو بار کلیک کنید.
تم مورد نظر انتخاب شده و در حافظه ویندوز ذخیره شده است.
این کار را در هر 5 فولدر انجام دهید.
اکنون در صورتی که بر روی فضای خالی از صفحه دسکتاپ راست کلیک کنید و Personalize را انتخاب کنید، در قسمت My Themes این 5 تم جدید را مشاهده میکنید. با کلیک بر روی هر کدام تم مورد نظر انتخاب می‏شود.

3 راه برای کنار هم قرار دادن دقیق دو پنجره در ویندوز 7